Inmiddels liggen we alweer ruim zes weken in de haven van Toamasina. Een stad aan de oostkust van Madagaskar, gelegen aan de Indische Oceaan. Steeds meer raken we thuis in deze stad en in dit land. Een prachtig land met schitterende natuur en hele mooie mensen. Maar ook een land vol armoede en bijzonder slechte gezondheidszorg. We zijn dankbaar dat we hier mogen zijn en ons mogen voorbereiden op onze fieldservice in dit land.
Voorbereiden op de opening van het ziekenhuis
Want dat is wat er vandaag de dag vooral gebeurt op de Africa Mercy: op alle fronten zijn we ons aan het voorbereiden op de periode waarin we onze ziekenhuisdeuren mogen openen. Naar verwachting kunnen we eind mei de eerste patiënten verwelkomen. Tot die tijd wordt alles aan boord in gereedheid gebracht om zo goed als mogelijk voorbereid te zijn op deze drukke en intensieve periode.
We worden geconfronteerd met een aantal grote uitdagingen. De meest spannende is het feit dat de containers met veel (medische) voorraad en apparatuur enorm zijn vertraagd. Door de oorlog in Israël zijn alle schepen genoodzaakt om het Suezkanaal te vermijden en helemaal om te varen via Zuid-Afrika. Dit zorgt voor weken vertraging.
Tegelijk wordt er op overheidsniveau flink geïnvesteerd in gezonde en vruchtbare relaties. Ook hier gaan nepnieuws en geruchten de ronde en is het een uitdaging om de heldere boodschap van Hoop en Genezing te communiceren. Gelukkig komen er steeds meer hoogwaardigheidsbekleders en afgevaardigden van lokale en nationale politiek een bezoekje brengen aan boord. Na deze bezoekjes zijn doorgaans alle twijfels en geruchten verdwenen en is men overtuigd van de goede bedoeling van Mercy Ships.
Het patiënten selectieteam is deze weken druk bezig met het selecteren van de mensen die we vanaf mei gaan ontvangen. Op 12 locaties in het land zijn teams aan het werk om de duizenden mensen te zien en te spreken. Helaas kunnen we lang niet alle mensen helpen. We hebben dit jaar slechts plaats voor zo’n 1.200 operaties. Veel mensen krijgen een ‘nee’ te horen. Je kunt je voorstellen dat dit een pittige klus is voor deze teams.
Hotel Services Manager
Inmiddels ben ik (Johan) goed thuisgeraakt in de rol als Hotel Services Manager. Het is een leuke en afwisselende positie met veel uitdagingen. Ik ben verantwoordelijk voor het Housekeeping en Hospitality team.
Housekeeping is verantwoordelijk voor het schoonhouden van alle algemene ruimtes op het schip en het wassen van algemene zaken als uniforms. Zodra het ziekenhuis opengaat, zijn we ook verantwoordelijk voor het schoonhouden van het ziekenhuis en het verwerken van alle ziekenhuiswasgoed. Daarnaast worden er vanaf dat moment 20 dayworkers aan mijn team toegevoegd. Dayworkers zijn mensen uit Madagaskar die gedurende de fieldservice worden ingehuurd. Hospitality is verantwoordelijk voor het ontvangen van nieuwe crew, het klaar maken van cabins, het ontvangen van gasten en bezoekers, het verzorgen van recepties, etc.
Primary Caregiver (PCG)
Ook Eline begint haar rol steeds meer vorm te geven. Eline is primair verantwoordelijk voor de kids. Ondanks dat Mees iedere ochtend naar de pre-school gaat, heeft ze haar handen vol aan de aandacht voor Mees en Siebe. Het is soms best even zoeken om een goed ritme te vinden en manieren te vinden om offship te gaan. Even spontaan naar het park of de stad is gewoon wat ingewikkelder.
Gelukkig zijn er bijna altijd wel andere mensen aan boord die even mee op stap kunnen. Op slechts vijf minuten lopen vanaf de haven is een heerlijk zwembad waar we kunnen spelen en ontspannen. En als Mees ’s ochtends op school is, maakt Eline vaak nog even een TukTuk ritje naar de markt of naar wat andere winkeltjes.
Mees en Siebe
Hetgeen wat ons thuis misschien wel het meeste bezighield, was hoe de kids het zouden ervaren aan boord. Gelukkig genieten beide kinderen enorm van het leven aan boord. Mees leert heel veel op de pre-school. Regelmatig geeft hij al spontaan in het Engels antwoord als we hem een (Nederlandse) vraag stellen. Hij telt al tot twintig in het Engels en ook het Engelse alfabet dreunt ie vlekkeloos op. We zijn gezegend met een fantastische pre-school teacher die haar vak enorm goed verstaat. Afgelopen week gingen ze samen op zoek naar alle ‘NO’s aan boord. Alle afdelingen kregen bezoek van inspecteur Mees. Vervolgens hebben ze samen rapport uitgebracht bij de Kapitein. En papa kreeg een waarschuwing van de Kapitein, want op zijn afdeling miste een bordje ‘ NO ENTRY’.
Ook Siebe heeft besloten enorm snel te ontwikkelen. In Texas is ie begonnen met kruipen, maar inmiddels doet hij al z’n eerste stapjes langs de tafel. Zitten, staan, stappen; hij doet het allemaal. Hij geniet van alle aandacht aan boord en is eigenlijk altijd vrolijk.
Het is zo fijn te ervaren dat onze kids voor velen tot grote zegen zijn. Onze buren bijvoorbeeld hebben het best zwaar met de kids die school als heel pittig ervaren. Het is zo fijn dat hun tienerdochter even kan ontspannen door samen met Mees te spelen. Of de opa’s en oma’s die even een knuffel komen geven als ze de kleinkinderen missen. We voelen ons als gezin echt tot zegen voor de community.
Het leven aan boord/in Toamasina
Na alle veranderingen en transities van de afgelopen maanden ervaren we de afgelopen twee/drie weken eigenlijk pas een beetje hoe het leven aan boord ons vergaat. We hebben inmiddels een aardig ritme gevonden en proberen de balans tussen werk, gezin en community zo gezond mogelijk vorm te geven. We genieten ervan om het leven te delen met anderen aan boord, maar genieten ook van de gezinsmomentjes in onze hut, in het zwembad of ergens in de stad. Het is fijn om te kunnen kiezen of je contact wilt hebben met anderen of dat je even wat voor jezelf wilt doen. Die vrijheid is er en dat waarderen we. Het is mooi dat er van alles wordt georganiseerd, maar (bijna) niets is verplicht. We gaan dinsdags samen naar een Bijbelstudiegroep over Romeinen, ik (Johan) ga dinsdagochtend naar een gebedsgroep en zaterdag naar een mannengroep. Eline heeft regelmatig gebedsmomenten met andere PCG’s en helpt sinds deze week mee in het cafe.
We zijn nog op zoek naar manieren om (nog) meer te connecten met lokale mensen. Eline heeft al wel wat relaties opgebouwd met dayworkers en heeft regelmatig contact met locals in bijvoorbeeld het zwembad. We hopen binnenkort ook wat meer naar lokale kerken te gaan en wellicht gaat het helpen als ik over een paar weken ook wat lokale dayworkers in mijn team krijg. Mensen zijn over het algemeen heel vriendelijk, open en gastvrij. We verwachten dat deze relaties de komende tijd zullen gaan ontstaan.
Het is erg bijzonder om hier te zijn. De wereld is zoveel anders dan dat we gewend zijn in Nederland. Het contrast is erg groot. Ook met het luxeleven aan boord. We vinden het allebei best lastig om dat contrast een plek te geven. Buiten de poort van de haven is veel armoede, veel slechte wegen, vrijwel geen gezondheidszorg en mensen worstelen soms om de dag door te komen. Aan boord hebben we alles wat ons hartje begeerd. Als we een paar dagen niet buiten de havenpoort zijn geweest, zouden we haast vergeten dat we in Madagaskar zijn.
Onze spullen zijn gearriveerd!
Afgelopen week zijn, na een reis van drie maanden, eindelijk onze spullen gearriveerd. Heerlijk om eigen kaarsjes, kleedjes en plantjes om ons heen te hebben. Ook Mees was erg blij om met z’n eigen speelgoed te kunnen spelen. Onze hut is nu nog net iets meer ons thuis geworden.
We zijn erg blij dat deze week ook onze fietsen zijn gearriveerd. Dat maakt ons net weer wat mobieler en geeft ons net weer wat meer vrijheid. Vanaf deze week mag ik ook rijden in de Mercy Ships auto’s, dus ook dat geeft weer extra mogelijkheden om ook als gezin op pad te gaan.
Sightseeing Madagascar
Inmiddels begint Toamasina steeds meer onze thuisstad te worden. ’s Avonds (1 van ons) of in het weekend (met z’n allen) proberen we altijd wel van het schip af te gaan. We hebben een favoriete ijswinkel op 15 minuten loopafstand, dus die wordt veel bezocht. Ook de markt (bazar) en andere winkeltjes bezoeken we af en toe. Verder hebben we aan de andere kant van de stad een heerlijk restaurantje gevonden waar we zondagmiddag regelmatig te vinden zijn voor een ijsje of een drankje. Een lekkere plek onder de bomen met uitzicht op de zee en het strand.
Een paar weken terug zijn we een weekendje weggeweest. Zo’n 60 kilometer ten noorden van Toamasina is een mooi, toeristisch stadje waar we twee nachten hebben overnacht in een fraaie bungalow aan het strand. Samen met onze Zweedse buurfamilie hadden we een busje en chauffeur gehuurd. Het was een mooie manier om ook wat het land te zien. We hebben zo’n 3,5 uur gedaan over deze 60 kilometer, dus dat geeft aan hoe beroerd de wegen zijn. Wat ons onderweg opviel is dat mensen, ondanks de armoede, lijken te genieten van het leven. Ze besteden aandacht aan hun kleine hutjes en maken er vaak echt een mooi, onderhouden stekkie van. Mensen lachen, zijn vriendelijk en zijn vaak zichtbaar ontspannen en aan het genieten van elkaars gezelschap.
Uitkijken naar mei
Voor het hele schip is het een bijzondere periode. Nog nooit is het schip zo lang in een land geweest zonder operaties uit te voeren. Deze maanden van voorbereiding zijn nodig (denk aan de bevoorrading, maar ook aan de contacten/afspraken met overheden), maar tegelijkertijd is het een beetje dubbel. We zijn hier om mensen te helpen en veilige operaties aan te bieden, maar helaas lukt dat nu nog niet. Veel vrijwilligers worstelen met dat idee en hadden graag al gestart met concrete patiëntenzorg. Vooral degenen die voor een korte periode aan boord zijn en misschien helemaal geen patiënten gaan zien/ontmoeten.
Misaotra!
We zijn onze sponsors enorm dankbaar (Misaotra betekent: bedankt)! We voelen ons gezegend met een achterban die ons steunt en support. Onze achterban maakt het mogelijk dat we hier als vrijwilligers kunnen werken aan boord. We proberen onze achterban zo goed mogelijk deelgenoot te maken van ons leven aan boord. Volg ons via Instagram of volg de andere social media kanalen van Mercy Ships (Nederland of Internationaal).
Dank- en gebedspunten
We danken:
We bidden:
Nogmaals: enorm veel dank voor jullie support en steun!
Fijn dat je betrokken wilt blijven bij onze reis! We hebben je e-mailadres toegevoegd aan de mailinglist.
Oeps, er is een fout opgetreden bij het versturen van uw bericht. Probeer het later nog eens.